وای اگر باطن چشمان تو ظاهر بشود ملت معتقدان یکسره کافر بشوند پشت این چهره اگر صحنه کمی لو برود غرق این داغ همه یک شبه شاعر بشوند #مهدی-دولتی برچسبها: مهدی, دولتی, به, طعم, حقیقت

سیگار می کشم بعد از تو هر نفس "این نیز بگذرد" تسبیح بر لب است با هر که دل زدم دل کندنش گرفت این عشق بی پدر لا کفر و مذهب است مهدی دولتی برچسبها: مهدی, دولتی, به, طعم, حقیقت

که کرد دعا که بلایا ز جانم دور تو درد و بلا که مرا آرزو بودی چقدر هوای دلم خام عشقت بود دریغ که خود همه ات خام او بودی مهدی دولتی برچسبها: دولتی, مهدی, به, طعم, حقیقت

من مرد روزهای بی تو بودن نبوده ام هرگز گمان مبر که رفتی و رفته ای ز یاد تو یک همیشه ای تو یک مبادای بی ظهور با تو اگر نه عاشقی ، شروعی دگر مباد مهدی دولتی برچسبها: مهدی, دولتی, به, طعم, حقیقت

من و آغوش غمت تا به سحر بیداریم بازی عشق بیاموز که بد بی هنری ما که یک عمر فقط مهر تو در دل داریم_ گنهی نیست که نا غافل از اینجا گذری مهدی دولتی

من و تو محرم جانیم کجا جرم و خطاست ! به خدا بوسه ی عشاق ثوابی محض است شیخ عاشق نشده از چه چنین حکم نوشت!؟ عاقل از مست چه داند که "در" میکده بست؟ و تو ای زاهد بی عشق چه دانی که کنون_ از پس پرده مرا شعله ی آتش خوانی! من اگر رفته ام از خویش تمامم شده یار تو که یک عمر هنوزست ، همان و همانی! مهدی دولتی

ننگ تقصیر به قسمت می داد آنکه از عشق نبودش خبری عشق دیوانه شدن می خواهد عقل را هیچ نباشد هنری از محبت نشود خاری گل ما که کردیم و ندیدیم اثری مهدی دولتی

تا کی به تمنای تو گریم که بمانی!؟ تا چند مرا غصه ی رفتن بچشانی!؟ ما بین دو دنیا و در این برزخ بی تو ما را شود از ترس جهنم برهانی!؟ سرسخت تر از صخره ای و کوشش امواج آرامش حوضی که ندارد فورانی هر حادثه از گوشه ی چشمان تو آمد بی "چاره" ترین قصه ی در سینه نهانی خوش چهره تر از صورت مهتاب رخ توست خوش نقش ...

شیوه ی چشم تو را کس نتواند آموخت اخم هم بر رخ تو کار هزار عشوه نمود مثل حرفی که در آن شاید و امایی نیست دلبری ارثیه ی ذاتیه چشمان تو بود... مهدی دولتی

یاران غم ما ریشه ی بسیار دوانده ست هر جای زمین نم نم باران زده سبز است در جور و جفا ، شبه چرا !؟ آخرتش بود سیراب محبت شد و از بام دلم جست از درد و طبیبم چه بگویم که چه حاصل ! از بس که مرا نسخه ی درمان به سفر بست سازی که به کوک آمد و رقصاند دلم را از پنجه رها گشت و ز دامان وفا رست غمگین تر از آنم که ...

دیروز مرا فعلی از جنس یقین بودی امروز ولی قیدی در سیطره از انکار مردی که به جا ماند از دیوانه ی چشمانت آبستن غم ها شد از هستی خود بیزار صد طعنه شنیدم از هر ناکس و بی عرضه یک عمر پشیمانی بر روی سرم آوار بعد از تو دگر خنده ، لب های مرا پس زد این خاصیت عشق و ، یک خاطره در تکرار از ریشه ی چنگیزان ، غارت...

هر "دری" را زده ام بلکه فراموش شوی غافل از اینکه تو را در همه جا جار زدم مثل ابری که به هر شهر رسیده ست منم تا به هر شخص رسیدم ز غمم زار زدم خشت ها سنگ صبورند ، پر از راز و خموش شانه ها بود ولی تکیه به دیوار زدم من کجا! عشق کجا! حادثه ی چشم کجا؟! این هم از حاصل عشقی که به اجبار زدم مهدی دولتی

حکمم از دل شد و افسوس کسی حکم نداشت بردم اما به خدا باختن این درد نداشت !! مهربانی و وفا با همه کس کرد دلم شهر را گشتم و هیهات یکی مرد نداشت !! مهدی دولتی

عمری به حسرتم، از عشق دیده ات ای خوش به حال خواب که برده چشم تو دنیای من ببین ، بیدار انتظار حتی نمی روم خوابی به وهم تو با من بگو کمی از درد هر شبت باید رسد به من قدری ز سهم تو من عادتم شده هم خوابگی اشک اما نبوده غم در شان چشم تو حالم جواب شد از دست هر طبیب من زنده می شوم با لطف و رحم تو مهدی دولت...

حال دل ما پرسی و جز گریه چه پاسخ ! باز آی که دلتنگی ما چاره ندارد بی یار مگر حال دلی رنگ خوشی دید!؟ یک حوض پر از غصه که فواره ندارد... مهدی دولتی

در کودتای خیالم هوا بد است یادت برای خود چنگیز دیگر است بی رحم تر از آن دنیا ندیده است دلبر مگو مرا یاری ستمگر است مهدی دولتی